Spośród wielu testowanych przeze mnie systemów jeszcze na HTC Sensation, moją uwagę zwrócił CyanogenMod i w praktyce korzystałem z niego najdłużej. Trend ten utrzymał się nawet, gdy zmieniłem telefon – CyanogenMod nigdy mnie nie zawiódł i zawsze był tylko krok za najnowszą, oryginalną wersją oryginalnego, czystego Androida.
Czym wyróżnia się CyanogenMod?
CM to czysty Android z wieloma usprawnieniami i dodatkami sprawiającymi, że system wciąż jest lekki i płynny, a dodatkowo bardzo personalizowalny, dzięki czemu można go doskonale dopasować do siebie tak, żeby pracowało nam się na nim najwygodniej.
Główne różnice w stosunku do czystego Androida:
- Usprawniony, personalizowalny pasek przełączników
To, co mnie najbardziej irytuje w czystym Androidzie to zachowanie paska przełączników, a konkretnie brak możliwości włączenia WiFi i 3G jednym krótkim dotknięciem. W CyanogenMod domyślnie krótkie dotknięcie danego kafelka włącza podaną mu funkcję, dopiero przytrzymanie go przechodzi do ustawień. Dodatkowo kafelki można dodawać, usuwać, przestawiać, a oprócz tego są też przyciski dynamiczne, które pojawiają się tylko w określonych sytuacjach. Oprócz tego, pasek przełączników można wysuwać jednym palcem (a nie tylko dwoma, jak w czystym Androidzie) z prawej, lub lewej strony (do wyboru).
- Ogromne możliwości personalizacji wyglądu
Chcesz mieć inną tapetę na pulpicie, a inną na ekranie blokady? Zmienić ikony lub czcionkę? A może całą kolorystykę interfejsu? Wygodny dostęp do takich ustawień dostaniemy właśnie w CyanogenMod.
- Pasek stanu i przyciski
Odczytywanie poziomu baterii w procentach pozwala dużo lepiej ją kontrolować, a ikona okręgu wygląda bardzo ciekawie (dodatkowo podczas ładowania się obraca), właśnie dlatego tak ją sobie ustawiłem. W czystym Androidzie nie ma takiej możliwości
Być może zauważyliście, że na pasku przycisków mam jeden dodatkowy, z trzema kropkami. Bardzo mi go wcześniej brakowało (np. ES file Explorer nie ma takiego zaimplementowanego). Z pomocą przyszły ustawienia w CyanogenMod, które pozwalają dodać nie tylko przycisk opcji, ale i wyszukiwania. Co do tego ostatniego, pojawia się on domyślnie po przytrzymaniu Home. W CM nie ma problemu, żeby poza nim dodać do paska nawigacji jeszcze dwa skróty i mieć do nich dostęp z każdego miejsca.
- Dioda powiadomień i wydajność
Wielokolorowa dioda pozwala poinformować nas o różnych zdarzeniach bez wyświetlania ich na ekranie. Domyślnie kolorem niebieskim oznaczane są wiadomości (sms, mail), a zielonym inne. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby nadać każdej aplikacji inny kolor. Na przykład zielone będą wiadomości, niebieski Facebook, czerwony to nieodebrane połączenia, a biały to wszelkie inne.
Dla bardziej zaawansowanych CyanogenMod przygotował zakładkę z ustawieniami dotyczącymi wydajności. Możemy podkręcić procesor i grafikę, zmienić sposób zarządzania nimi itp. Coś, z czego często korzystałem w Sensation, a teraz nie używam wcale i raczej nigdy nie będę odczuwał potrzeby podkręcenia procesora.
Instrukcja instalacji
Najnowszą wersję można pobrać na oficjalnej stronie CyanogenMod, wybierając właściwe urządzenie i instalując plik przez recovery. Jeżeli naszego telefonu/tabletu nie ma na stronie, znaczy to, że nie jest oficjalnie wspierany. Jeszcze nic straconego, bo można poszukać na forach czy może któryś z nieoficjalnych programistów wspiera nasze urządzenie. Duże szanse, że tak jest – np. HTC Sensation nie jest oficjalnie wspierany od wersji ICS, a i tak miałem na nim najnowszego KitKata.
Gdy już mamy odpowiedni plik, należy zrobić kopię zapasową poprzedniego ROMu i zainstalować nowy wraz z plikiem GApps, odpowiedzialnym m.in. za Google Play. Jeżeli nie ma go na oficjalnej stronie ROMu, można go pobrać pod tym linkiem, wybierając odpowiednią wersję systemu. Życzę miłej zabawy i zapraszam do pochwalenia się efektami i opinią w komentarzu 🙂