0

Czym jest ROM?

W poprzednich artykułach poznaliśmy wiele istotnych informacji i możliwości wykorzystywania zrootowanego Androida. Pora na to, co najistotniejsze – wybór systemu, zwanego potocznie ROMem. Każdy telefon ma taki ROM, nawet te, które dopiero co opuściły zakłady producenta. System fabrycznie zainstalowany na takim urządzeniu nazywamy ROMem stockowym, potocznie Stockiem. Systemy wszystkie inne niż ten udostępniony nam przez producenta, to Custom ROMy. Custom ROMy mogą być robione przez grupy ludzi zajmujących się tym na codzień, których zyski pochodzą głównie od użytkowników którzy dofinansują twórców okazując im w ten sposób wdzięczność. Drugą kategorią deweloperów ROMów są hobbyści, którzy zajmują się programowaniem po godzinach, w czasie wolnym.

Samsung, Sony, HTC oraz inni producenci, wydając swoje telefony z Androidem wydają dodatkowo nakładki na nie i zestaw odpowiedniego oprogramowania. Nakładka charakteryzuje danego producenta i zwiększa jego rozpoznawalność, a poza tym twórcy urządzeń wiedzą, że nie tylko hardware jest istotny – tak naprawdę wartość telefonu stanowią również jego funkcje, na które producent ma wpływ, np. dostarczając do urządzenia aplikacje niedostępne u konkurencji (przykładowo S Healtf czy AirView w Samsungu). Nakładki te zwykle są ciekawe wizualnie, funkcjonalne i wygodne, ale zajmują sporo RAMu oraz pamięci wewnętrznej urządzenia. Poniższe zdjęcie porównuje przykładowe nakładki wizualne: HTC Sense i Samsung NatureUX.

htc-one-s4-homescreen

Zalety zmiany oryginalnego ROMu na inny

  • Ogromny wybór ROMów, od lekkich, szybkich, po rozbudowane, funkcjonalne, cieszące oko.
  • Możliwość posiadania nowszego oprogramowania niż przewidział producent. Twórcy urządzeń wkrótce porzucają swoje starsze modele, przestają je aktualizować. Nie opłaca im się to, w dodatku nowsze oprogramowanie jest dodatkowym bodźcem przemawiającym za kupnem nowego telefonu. Custom ROMy często bazują na najnowszej wersji Androida, zdarza się, że możemy mieć w swoim telefonie system, który został wydany kilka dni temu.
  • Możliwość kontaktu z twórcą ROMu, zasugerowanie mu co można poprawić, dodać, co nie działa prawidłowo.

Wady zmiany oryginalnego ROMu na inny

  • Wiele ROMów, zwłaszcza tych, które niedawno zaczęły być rozwijane, bo bazują na najnowszych wersjach Androida, jest niedopracowanych, posiada wiele błędów, są tak niestabilne, że telefon nie nadaje się do codziennego użytku, co najwyżej do przetestowania go. Dobrze pasuje tutaj następujący cytat: bash.org.pl/4850437/
  • częste aktualizacje – z jednej strony jest to zaleta, bo szybko dostajemy poprawki i nowe funkcje, ale z drugiej strony przeciętny developer wydaje aktualizację przynajmniej raz w tygodniu, a często nawet częściej (są nawet kanały Nightly, w których drobne aktualizacje pojawiają się codziennie). Paczka z ROMem zajmuje setki MB, regularne pobieranie jej oraz instalowanie może być męczące, zwłaszcza gdy nie mamy menadżera do aktualizowania  systemu.
  • Zazwyczaj brak radia FM.

Rodzaje ROMów

Powstało wiele rodzajów ROMów, a każdy z nich może być rozwijany na wiele urządzeń, przez wielu niezależnych programistów. Powoduje to, że posiadacze popularnych modeli (nie zawsze popularny musi być topowy) mogą wybierać spośród ogromnej liczby systemów, a dla mniej znanych modeli też się coś znajdzie. Ogromna ilość ROMów powoduje, że nie jestem w stanie wymienić ich wszystkich, ale omówię najpopularniejsze ich rodzaje.

  • AOSP (Android Open Source Project) – są to ROMy bazujące na czystym kodzie źródłowym Androida. Nie są dokonywane w nich żadne ulepszenia ani dodawane funkcje, twórcy takich ROMów jedynie “dopasowują” je do danego urządzenia, żeby czysty system działał na nich prawidłowo. ROMy AOSP są lekkie, szybkie i nie zajmują dużo miejsca w pamięci urządzenia.

Android-4.1-Jellybean-Rolling-out-to-All-GSM-Galaxy-Nexus-Devices-Poto-by-Theandroidsoul

  • CyanogenMod – Najpopularniejsza dystrybucja ROMów na Androida, stworzona przez ludzi, którzy uznali że AOSP im nie wystarcza. CM bazuje na kodzie źródłowym Androida, jednak posiada trochę ulepszeń, które powodują, że jest on dużo bardziej funkcjonalny niż czysta wersja systemu. M.in. twórcy dodali menadżer audio (DSP), znacznie bogatszą personalizację dzięki dodaniu obsługi skórek, szersze ustawienia, zwłaszcza interfejsu oraz wiele innych ciekawych rozwiązań. ROMy te również są lekkie i szybkie, a dodatki do systemu powodują, że właśnie z nich korzysta mi się najlepiej.

CyanogenModQuickSettings

  • Paranoid Android – jest to zmodyfikowany CyanogenMod, rozszerzony o zarządzanie rozdzielczością (DPI) ekranu dla aplikacji. Oznacza to, że można wybrać zarówno dla systemu jak i każdej aplikacji w jakiej rozdzielczości ma być wyświetlana. Nie jest tajemnicą to, że w zależności od wielkości ekranu wiele aplikacji wygląda inaczej. Wystarczy dać za przykład interfejs systemu, który na tabletach wygląda inaczej niż na telefonach. Paranoid Android daje nam do wyboru 3 tryby wyświetlania: tablet UI, phablet UI oraz stock UI (przedstawione odpowiednio na poniższym zdjęciu). Podobnie z aplikacjami, możemy zmodyfikować ich ustawienia tak, żeby w naszym telefonie uruchamiały się jak na tablecie. Na ekranie zmieści się więcej rzeczy, ale tekst oraz przyciski będą mniejsze, co spowoduje że trudniej będzie je nacisnąć, jednakże opcja ta może przydać się osobom z małymi palcami i/lub dużymi ekranami telefonów.

PARANOIDANDROID-820x414

  • MIUI – system zupełnie odmienny od czystego androida. Nie jest może najszybszy, ale oferuje ogromne możliwości personalizacji wyglądu, liczne skórki, ikony itd. Miejscami przypomina iOS, na przykład nie ma w nim szuflady z ikonami, wszystkie aplikacje zainstalowane w systemie umieszczone są na pulpitach interfejsu. Pełna galeria znajduje się pod tym linkiem.

Screenshot_2013-03-07-15-26-06

  • Venom – Jest to grupa ROMów bazujących na Sense 4.0 i nowszym, umożliwia większą konfigurację nakładki Sense niż stock, oraz często zawiera takie dodatki jak np Beats Audio. Dodatkowo ROMy te bazują na najnowszych wersjach Androida, więc gdy ciężko nam się rozstać z Sense na rzecz czystego Androida, a chcemy mieć nowszy system niż to co oferuje nam producent, ten ROM jest w sam raz dla nas. Paczka z ROMem waży ponad 500 MB, a podczas instalacji wita nas bardzo wygodny i bogaty menadżer, umożliwiający nam m.in wybór dodatkowych aplikacji które chcemy mieć w systemie.

2013-02-26 00.02.20

Flashowanie ROMów

Zacznijmy od przygotowania urządzenia i wypracowania jasnych, uporządkowanych zasad dot. modyfikacji w naszym urządzeniu. Mam na karcie SD folder o nazwie ROMS, w którym trzymam plik obecnego ROMu, GApps, moją ulubioną bootanimację oraz  plik z ROMem CM9 (wersja 4.0 Androida, przydatna do debugowania USB, bo nie połapałem się jak działa wprowadzone w Jelly Bean autoryzowanie  połączenia między telefonem a PC).

W folderze TWRP trzymam kopię zapasową wykonaną przez recovery. W trakcie każdego procesu aktualizacji, po ściągnięciu do folderu ROMS świeżego pliku z systemem usuwam poprzedni. Następnie usuwam kopię zapasową poprzedniej działającej wersji systemu (jeżeli obecna działa poprawnie), a potem przez GooManagera instaluję nową wersję ROMu, zaznaczając przy tym, żeby TWRP zrobiło kopię zapasową oraz wipe Dalvik Cache. Dzięki temu, jeżeli nowa wersja nie działa prawidłowo, nie będzie mi odpowiadała albo po prostu nagle stracę cały system, zawsze będę mógł wrócić do sprawnego systemu.

2013-09-01 13.35.31

Powyższy schemat działania polecam każdemu, a tymczasem się już pożegnam i zaproszę do przeczytania kolejnej części oraz zostawienia komentarza.

BBM dla iPhone’a

Wcześniejszy wpis

Cintiq z Androidem

Następny wpis

Powinny Ci się spodobać

Więcej w Android