Dziś chciałbym wam trochę poopowiadać o modyfikacjach Androida jak i już zmodyfikowanych systemach. I tak zaczynając od początku mamy ROOTa, Custom Recovery, Custom Kernel, Custom ROM oraz przeróżnego rodzaju Tweak-i i mody.
Dla osób, które kiedy kolwiek miały styczność z Linuxem nie jest tajemnicą że Android to (wg mnie) pewna forma dystrybucji. Im też znane jest pojęcie ROOT lub SU (SuperUser). Dla kogoś kto pierwszy raz natyka się na te nazwy wyjaśniam: ROOT i SU to tak jakby konto Administratora w Windows-ie. Domyślnie pracujemy na koncie z ograniczeniami – do dyspozycji mamy podstawową funkcjonalność czyli to co system oferuje w tej formie, w jakiej otrzymaliśmy go wraz urządzeniem (a więc SMSy, Połączenia, Gry, Zdjęcia – w skrócie podstawowa funkcjonalność). Jednakże po „zrobieniu ROOTa” zyskujemy dostęp do systemowych plików urządzenia. Od tego momentu może np. wykonać kopię zapasową wszystkich gier i aplikacji wraz z ich danymi – służy do tego aplikacja Titanium Backup Pro. Ponadto nadaniu sobie praw administratora możemy wgrać (choć często dołączone jest wraz z ROOTem) Custom Recovery.
Owe Recovery jak nazwa wskazuje (z ang. Odzyskiwać) pozwala nam zrobić kopię zapasową 1:1 (tzw. Kopia lustrzana) całego systemu i danych w nim zawartych (ustawienia, SMSy, Połączenia) – nie ruszane pozostają dane na wewnętrznej i zewnętrznej pamięci. Kopia zapasowa – tzw NAND BACKUP – zapisywany jest na karcie pamięci (najbezpieczniej) lub na pamięci wewnętrznej urządzenia. Od pewnego czasu Recovery można obsługiwać za pomocą ekranu dotykowego – jakiś czas temu służyły to tego przyciski fizyczne urządzenia. Oprócz tego do dyspozycji oddano opcję Install zip. Służy ona do instalacji modyfikacji, Kerneli, Custom ROMów itd. Ponadto w Recovery możemy przywrócić ustawienia domyślne urządzenia oraz wyczyścić wszystkie dane (prócz tych na pamięci wewnętrznej i karcie pamięci). Z reszty funkcji korzysta się raczej rzadko o ile w ogóle i służą one bardziej zaawansowanym użytkownikom.
Następną w kolejce modyfikacją jest Custrom Kernel czy zmodyfikowana wersja jądra systemu (Kernel odpowiedzialny jest jak wszystkie działania systemu). Jego modyfikacje najczęściej polegają na możliwości Overclocking-u (podkręcania CPU i GPU), Undervolt-ingu (zmniejszania napięć na CPU I GPU) – często też można odczuć polepszenie pracy urządzenia gdyż Custom Kernel może być po prostu dopracowany przez zewnętrznych deweloperów.
Custom ROM – czyli zmodyfikowane oprogramowanie. W zasadzie podzieliłbym je na 4 grupy:
– CM – czyli CyanogenMod – Custom ROMy robione przez Team CM są chyba najpowszechniejsze, czyste z podstawowymi modyfikacjami oraz szybkie i przyjazne baterii
– AOSP/AOKP – Android Open Source/Kang Project – najczystszy z możliwych Androidów – nie znajdziemy w nim żadnych dodatków od producentów urządzenia, operatorów itd. Czysty system z podstawową funkcjonalnością. ROMy tego typu są najpłynniejsze i najbardziej przyjazne dla baterii („baterio-oszczędne”)
– MIUI – to w zasadzie ROMy zagadki. Są one ”nakładką” na ROMy CM i mi przypominają system znany z… iPhone-a! Nie ma tu menu, wszystko znajduje się na pulpicie. Są przyjazne dla użytkownika i oka. Nie koniecznie szybkie i „battery-friendly”)
– Stock – czyli oprogramowanie producenta urządzenia, często odchudzone o tzw. Bloatware (śmieci producenta), poprawione niekiedy pod względem wizualnym. Przyjazne dla oka ale na pewno nie dla baterii. Nie są też najszybsze z racji posiadania nakładek graficznych (TouchWiz od Samsunga, HTC Sense od HTC)
No i na końcu wszelkiej maści Tweak-i, mody itd. Mogą to być: lepsze sterowniki do dźwięku, zmodyfikowane lub ”przeportowane” (przeniesione z innych urządzeń) widgety, podrasowane panele powiadomień, zamienianie pamięci wewnętrznej z kartą pamięci (tzw. External2Internal), czcionki itp.
Z tych wszystkich wybieram z reguły Root-a, Custom ROM Stock i od czasu do czasu jakiś Custom Kernel. To też byłoby na tyle z podstawowej wiedzy z zakresu modyfikowanego Androida.
Pozdrawiam!
P.S.
Podam Wam jeszcze trochę pojęć. Są one przydatne dla użytkowników HTC.
– S-ON/S-OFF – jest to pewien rodzaj zabezpieczenia telefonu (dokładnie jego pamięci systemowej) przed dostępem. S-ON oznacza zabezpieczenie aktywne, S-OFF pełny dostęp.
– hboot – bootloader czyli program, który ładuje system operacyjny i jednocześnie coś co można porównać do BIOSu w PC
– Fastboot – jako że nie jestem ekspertem od HTC wrzucę cytat z Polskiego forum CM:
„Fastboot jest narzędziem wiersza poleceń używane do bezpośredniego flashowania systemu plików w urządzeniach z systemem Android z hosta poprzez port USB. Pozwala ona flashować niepodpisanych obrazów partycji. Jest wyłączona w urządzeniach produkcyjnych, ponieważ obsługa USB została wyłączona w bootloadera.”
– Flashowanie – wgrywanie ROMu, Kernela, moda…